![]() |
![]() |
|
| اهالی آتش |
|
Queen، نام یک گروه راک انگلیسیِ برآمده از لندنِ دهۀ ۷۰ میلادی است. نفرات اصلی گروه عبارت بودند از آقایان Brian May (گیتاریست)، Freddie Mercury (خوانندۀ اصلی) و Roger Taylor (درامر). آقای John Beacon (گیتار بیس) نیز بعدها به این جمع افزوده شد. ظهور آنها در دهۀ درخشان «هفتاد»، با موفقیت معجزه آسایی همراه شد. امّا گذشته از این، Queen را (سرسختانه) موفق ترین گروه موسیقی بریتانیایی ۳۰ سال اخیر می دانند.
از نقاط تمایز آنها با دیگر گروه های موفق آن دوران، می توان به نوآوری و تنوّع اختصاصی (به سبک خودشان) و همچنین تنظیمات چندبارۀ هر کدام از آثارشان، همخوانی بی عیب و نقص و هارمونیک و نیز درگیر کردن تماشاگران با آهنگ ها و شرکت دادن جمعیت در پاره ای از لحظات باشکوه کنسرت اشاره نمود. تمام این خصوصیات را می توان یکجا و مخصوصاً در اجرای Live Aid در سال ۱۹۸۵ به تماشا نشست. این اجرای خارق العادۀ آنها، از سوی شمارِ بیشماری از طرفداران موسیقی راک، به عنوان بهترین و باشکوه ترین اجرای زندۀ تمام «تاریخ» انتخاب شد (منبع، سایت BBC).
رازِ روزهای اوج گروه در دهۀ ۷۰ آرمیده است. آنجا که آلبومهایی همچون Queen و پس از آن نیز آلبوم Queen II یخ یکجانبه گراییِ هیپی ها را شکست و بعدها آلبومهای Sheer Heart Attack (به سال ۱۹۷۴) و A Night At The Opera (یک سال بعد) نام Queen را تثبیت نمودند. در مجموع، سهم Queen از خلق شاهکارهای موسیقی، فقط ۱۵ آلبوم بود. زیرا خوانندۀ گروه (Freddie)، که نام اصلی او فرُّخ بُلسارا است، در سپتامبر ۱۹۹۱ به عنوان اوّلین قربانی مشهور «ایدز» از دنیا رفت. فردریک (یا همان فرّخ) در سپتامبر ۱۹۴۶ و در یک خانوادۀ زردشتیِ پارسی، در شهر «زنگبار» هندوستان تولّد یافته بود. شخصیت دوست داشتنی او، منتقدانی را هم برایش دست و پا کرده بود. از جمله انتقاداتی که به او و به عنوان یک رهبر فکری از او میشد، «دو جنس. گرا» (Bis.exual) بودن او بود. امّا به هر ترتیب، انتقادها، هیچ تأثیری در وجهۀ او نگذاشته و ندای "Show Must Go On" او هنوز در یادها و خاطره ها غوغا می کند.
محبوبیت آثار Queen تنها به هوادارانِ گروه ختم نمی شد. فیلم سازان بسیاری (حتی اکنون و پس از گذشت سالها از وفات Freddie)، نسبت به همکاری با آنها، علاقه نشان داده و می دهند. حاصل این همکاری ها را می توان در موزیکِ فیلمهایی همچون: FM و Highlander و The Break Up و Super Size Me و The GirI_ Next Door و Mr. Wrong و Happy Feet و Shaun Of The Dead و Ella Enchanted و بسیاری از دیگر فیلم ها ملاحظه نمود.
گفتنی ها دربارۀ Queen آنچنان زیاد است که به چندین و چند پست نیاز دارد. امّا بنده فقط به یک سری کُلّیات بسنده کرده و از این بابت از شما پوزش می طلبم.
INNUENDO مَعنا
While the sun hangs in the sky and the desert has sand
While we live according to race, colour or creed
Through the sorrow all through our splendour
You can be anything you want to be
- Oooh, ooh
|
|
+ نوشته شده در
شنبه 15 تیر1387ساعت 12:15 توسط H.R.K |
|
|
گروه سه نفرۀ The Tiger Lillies در سال ۱۹۸۹ و در شهر پر هرج و مرج لندن شکل گرفت. شاید دلیل اصلی جهانگرد شدن آنها هم همین باشد که از یک چنین شهر فاسدی سر بر آورده اند. خیلی بی سر و صدا و خونسرد، به سراغ هر شهری که بخواهند رفته و طرفداران سبک Dark Cabaret را ارضاء می کنند. روش نوآورانۀ آنها را با نامهای مختلفی می شناسند. مثلاً بعضی ها به این سبک می گویند gypsy cabaret و یا Brechtian. نام سبک این عجایب سه گانه را هر چه که بگذاریم، باز هم نمی توان به این راحتی ها شباهت بین آنها و گل Tiger lily (گل سوسن یا زنبق) را یافت. به هر حال، گروه خوشحال و خرسندی را ملاحظه می فرمایید.
اعضای اصلی گروه را آقایان Martyn Jacques (خواننده، آکوردئون، پیانو، گیتار و ساز دهنی)، Adrian Huge (درامر، پرکاشن و همخوانی) و Adrian Stout (بیس و همخوانی) تشکیل می دهند. The Tiger Lillies غیر از این کار (تشکیل گروه)، کارهای بزرگتری هم کرده اند. امّا چون بی نام و نشان هستند، بزرگی و کوچکی کارهایشان فقط در ذهن کودکانۀ خودشان قابل تفکیک است. آنها هر از گاهی به گوشه ای از گیتی سفر کرده و اجرای زنده دارند. معروف است که اجراهای زندۀ این گروه، بی شباهت به اجراهای گروه های اُپرا و نمایش های فرانسوی و ایتالیایی نیست و تقریباً تنها مورد مشهور آنها هم همین است.
اگر چه افتخارات جالبی در کارنامه شان ندارند، امّا همیشه در دلهای هواداران جای داشته اند. بهترین افتخارات ایشان، یک بار نامزدی Grammy Award در سال ۲۰۰۳ و برای آلبوم The Gorey End که به همّت Edward Gorey (نویسندۀ مشهور) سروده شده، بود.
آخرین آلبوم این گروه در سال ۲۰۰۸ با نام Seven Deadly Sins در حالی به خانه های مردم راه یافت که تا پیش از آن (یعنی از ۱۹۹۴ تا ۲۰۰۷) ۲۱ آلبوم دیگر آنها نیز به سرنوشتی مشابه دچار شده بود. از محبوب ترین ترانه های آنها می توان به آهنگ های Angel ،Killer ،Bad و Clown از آلبوم مشهور Bad Blood and Blasphemy و همچنین آهنگ هایی همچون Souvenirs ،Sleep With the Fishes و Freakshow از آلبوم به یاد ماندنی Circus Songs اشاره کرد.
و امّا... Freakshow که این بار تقدیمتان خواهد شد، همانطور که اشاره کردیم، مربوط است به آلبوم Circus Songs. این آلبوم در کل، به مسائل اجتماعی و تناقض های مضحک موجود در نسل بشر می پردازد. Tiger Lillies جامعه را چیزی شبیه به یک سیرک می بیند که اتفاقاً تشابهات بی شماری هم با یکدیگر دارند. تکامل انسانهای عصر حاضر در مرحله ای از رشد خود قرار دارد که بواسطۀ آن، انسانها برای امرار معاش، نکات مسخره و غیر طبیعی خود را به نمایش گذاشته و یا برای تسکین دردهای خود، از انسانیت خارج شده و به موجود جدیدی تبدیل می شوند. درست مثل دلقک ها و دست اندرکاران سیرک که تمام تلاش خود را می کنند تا تماشاچی ها را به وجد آورده و این شور و شعف را به پول تبدیل سازند و از قضا، در این کار از هیچ کوششی دریغ نمی کنند. آنها عقیده دارند که اگر چه این نمایشهای مضحک انسانی، از درون جوامع بشری ، بسیار زیباست، امّا در کل و در حیطۀ کلی موجودات جهان، یکی از ( و یا خود ) بدترین حالتهاست. به نظر می رسد که متن مربوط به آهنگ توسط یکی از همان کسانی ایراد می شود که در این سیرک مشغول زندگیست. دقت داشته باشید که هر کدام از عناصر این سیرک که معرفی می شوند، نماد یک سری آدمهای ظاهراً معمولی در دنیای واقعی می باشند.
راستی ......................! دیروز (دوم خرداد) تولّدم بود. FREAKSHOW نمایش مسخره
Albino dwarfs & dancing bears & midgets with full body hair This Freakshow is the best in town this Freakshow is the worst around
A man who has no head or arms, a girl a dog se.xually charms This Freakshow is the best in town this Freakshow is the worst around
|
|
+ نوشته شده در
جمعه 3 خرداد1387ساعت 5:2 توسط H.R.K |
|
|
THE TOURIST
گروه Radiohead در سال ۱۹۹۷، آلبومی به نام Ok Computer را به جهان عرضه نمود که شاید نیازی به معرفی نداشته باشد. این آلبوم را منتقدان، به عنوان نقطۀ عطف موسیقی راک دهۀ ۹۰ به حساب می آورند. Ok Computer، حاصل یازده ماه تلاش خستگی ناپذیر پنج ستارۀ درخشان انگلیسی است. به عقیدۀ بسیاری از هواخواهان این گروه، آخرین آهنگ از این آلبوم، دوست داشتنی ترین آن است.
یکی از خوّاص آلبوم، دایره ای (چرخشی) بودن حکایت آن است. در نخستین آهنگ آلبوم به نام Airbag (به معنی کیسۀ هوای تعبیه شده در فرمان اتومبیل)، یک نفر، از یک سانحۀ وحشتناک رانندگی، جان سالم به در می برد. در حالی که آهنگ پایانی آن یعنی The Tourist، حاوی اشعاری است که در آن، یک نفر دارد به خود نهیب میزند و خود را از سرعت زیاد باز میدارد. شاید به نظر آید که گروه، در نحوۀ چیدمان آهنگها و ترتیب آنها، دقت لازم را نکرده است. امّا با این حال، آقای تام یورک تأکید می کنند که در این کار، نه تنها دقت کرده اند بلکه نحوۀ چیدمان آن نیز دارای نکات زیبایی است.
Jonny Greenwood، سرایندۀ شعر The Tourist میگوید: "این شعر مال منه. راستش، خیلی غافلگیر شدم وقتی دیدم که چهار نفر دیگۀ گروه، بهم اجازۀ این کار رو دادن. The Tourist، اصلاً شبیه کارای دیگۀ Radiohead نیست. توی این آهنگ، بر خلاف آهنگای دیگه، قرار نیست که هر سه ثانیه یک بار، اوج بگیریم یا آروم بشیم و یا اینکه یه اتفاق دیگه بیافته. این یه آهنگه، با کلّی فضای باز".
این آهنگ برای این وبلاگ نیز ویژگیهای خاص خودش را به ارمغان آورده است. تفاوت عمدۀ آن با پستهای قبلی در این است که، در این آهنگ، برای ترجمۀ اشعار نیز باید توضیحاتی چند قرار داد. این توضیحات را در داخل پرانتز ها و پس از ترجمۀ هر جمله مشاهده خواهید فرمود. ...و امّا، موضوع از این قرار است که هنگامی که Radiohead برای اوّلین بار، پا به فرانسه و شهر زیبای پاریس گذاشت، کلّ اعضای گروه، برای بازدید از موزۀ لوور ( Louvre )، بدانجا رفتند. و در آن مکان بود که Jonny، با یک صحنۀ تکان دهنده روبرو می شود. او همزمان، به دو جبهۀ پر تلاش خیره می شود که مدام در حال جدال با یکدیگرند. او توریستهای آمریکایی را می بیند که به سرعت و خیلی گذرا از مقابل شاهکارها و عجایب هنر معماری و نقاشی می گذرند و فقط می خواهند تصاویر محیط اطرافشان را به ذهن بسپارند.
ناگهان جانی، حس عجیبی پیدا می کند. احساس می کند که بومی های آن منطقه (فرانسه) که در اطراف آنها هستند، به طرز عجیبتری به آنها خیره گشته اند و به حالشان تأسف می خورند. جانی به یاد لحظاتی از زندگی خویش می افتد. لحظاتی که در آنها اگر از بیرون او را نظاره گر می شدی، همان نگاه بامزّه را به او تحویل می دادی. بخش اوّل صحبتهای توریست (همان Jonny خودمان)، شما را با حس و حال صحنۀ بازدید از موزه آشنا کرده و بخش دوم حرفهای توریست، شما را به یاد زندگی خودتان (یا بهتر است بگوییم زندگی Jonny Greenwood ) می اندازد. بله ! حق با ایشان است. ما هیچ گاه به زیبایی های اطرافمان توجه نمی کنیم و به سادگی از آنها می گذریم. همیشه بی هدف و بی منطق، فقط می خواهیم آنچه را که دیگران دنبال می کنند، پی گرفته و به این بسنده کنیم که ما هم مثل آنها، زندگی را فدای توهّمات کرده و به این مسئله افتخار می کنیم. و مدام در نزد یکدیگر، بدان فخر فروشی می نماییم. در ضمن، سلیقۀ انتخاب این آهنگ با بنده نبود. این آهنگ، به درخواست دوست خیلی خیلی خوب من، (آقای/خانوم) COLD PLAYING ترتیب داده شد که بسیار از این ترانه به نیکی یاد کرده اند. از ایشان بسیار سپاسگزارم.
THE TOURIST توریست
[توریست]: It barks at no one else but me
[بومی ها]: Hey man slow down, slow down
[توریست]: Sometimes I get overcharged
[بومی]: Hey man slow down, slow down
Hey man slow down, slow down
|
|
+ نوشته شده در
دوشنبه 2 اردیبهشت1387ساعت 4:16 توسط H.R.K |
|
|
LIONEL RICHIE
Lionel Brockman Richie، خوانندۀ افسانه ای سبک Soft Rock، برندۀ چندین Academy Award و Germany Award و خواننده، ترانه سرا و بازیگر افتخاری فیلمهای هالیوودی که رکورد فروش آثارش از ۷۰ میلیون هم فراتر رفته، در ۲۰ ژوئن ۱۹۴۹ در Tuskegee واقع در ایالت Alabama آمریکا، دیده به جهان گشود. در ۱۹۶۸ به عنوان رهبر گروه The Commodores با شرکت Atlantic Records قرارداد امضاء کرد. ریچی از همان زمان به ساخت آهنگهای رومانتیک تمایل داشت. از ترانه های به یاد ماندنی او در این دوران، میتوان به Machine Gun و Brick House و نیز ترانه های رومانتیکی همچون Easy و Three Times a Lady و Still اشاره کرد که مردمان بیشماری را به رقص تانگو درآورد.
در اواخر دهۀ ۱۹۷۰، ریچی شروع کرد به امضای قراردادهای سرنوشت ساز با دیگر هنرمندان. او شاهکاری به نام Lady را برای Kenny Rogers ساخت که به حق، آن را به عنوان آهنگ شمارۀ یک سال ۱۹۸۰ برگزیدند. او همچنین کل آلبوم Share Your Love را برای Kenny Rogers ساخت و یک کار جالب دیگر او در آن زمان، اجرای یک قطعۀ موسیقی به همراهی Diana Ross بود که برای فیلم Endless Love ساخته شد. این آهنگ معجزه کرد و در لیست بهترین های UK (انگلیس) و US (آمریکا) به صدر جدول راه یافت و تا به امروز هم یکی از برجسته ترین کارهایی است که توسط استودیوی Motown عرضه شده است. لایونل ریچی، همچنین، آهنگ غیر قابل وصف Truly را در همان دوران ساخت که گذشته از صدرنشین لیست بهترین ها، ستارۀ دیگری بود در آسمان افتخارات سبک Ballad (اشعار رومانتیکی که به بیان یک داستان عاشقانه می پردازد). در سال ۱۹۸۲ امّا، ریچی از گروه جدا شد و این کار را با عرضۀ آلبوم یک نفره اش در همان سال کامل کرد. این آلبوم در ردۀ سوم آلبوم های برتر سال ۸۲ قرار گرفته و بیش از ۴ میلیون نسخه فروش کرد. برای بسیاری از هنرمندان، این یک رؤیای دست نیافتنی می نماید. امّا ریچی، یک سال بعد، یعنی ۱۹۸۳آلبومی به نام Can't Slow Down را ارائه داد که دو برابر آلبوم قبلی فروخت و یک Germany Award هم در ۱۹۸۴ به او پیشکش کرد. پس از آن، او را به عنوان مطرح ترین سوپر-استار در سراسر جهان می شناختند.
در ۱۹۸۴، نظر کارشناسان اینگونه بود: "آهنگ Hello، نه تنها یک شاهکار است، بلکه نشان می دهد که لایونل ریچی هنوز هم در حال پیشرفت است". سال بعد، او آهنگ Say You, Say Me را برای فیلم White Nights ساخت که باعث شد به دریافت جایزۀ اسکار هم مفتخر گردد. او حتی با مایکل جکسون هم همکاری داشت که حاصل آن آهنگی است به نام We Are The World. در کل، از ۱۹۸۲ تا به امروز، ۱۱ آلبوم را روانۀ بازار کرده است که نمی توان هیچ کدام را نسبت به دیگری برتر دانست. آخرین آلبوم او به سال ۲۰۰۶ باز می گردد که Coming Home نام داشت.
لایونل دوست داشتنی، در ۱۸ اُکتبر ۱۹۷۵ با Brenda Harvey معشوقۀ دوران دانشجویی اش پیمان ازدواج بست. برندا و لایونل، در سال ۱۹۸۳ و در اوج شهرتشان، Nicole کوچولو، دخترک ۲ ساله ای که بازماندۀ یکی از خانواده های دوستانشان در گروه ریچی بود را به فرزندی برگزیده و از آن پس این دختربچۀ بامزه را Nicole Richie نامیده اند. نیکول، اکنون یکی از ستارگان و فیلم سازان آینده دار هالیوود محسوب می شود.
در این میان، لایونل دست به شیطنت زده و با بانوی دیگری به نام Diana Alexander ایجاد رابطه کرد. برندا که به شدّت از این رابطۀ آنها، سرخورده شده بود، دو سال بیشتر نتوانست تحمّل کند و در سال ۱۹۸۸، ریچی که به تازگی از برندا جدا شده بود، در خانۀ جدید خود، واقع در Beverly Hills، ازدواجش با دایانا را جشن گرفت.
آنها در سالهای ۱۹۹۴ صاحب یک پسر به نام Myles و در ۱۹۹۸ صاحب یک دختر به نام Sofia شدند. پیوند لایونل و دایانا نیز دیری نپایید و آن دو در نخستین ماه از سال ۲۰۰۴، یکدیگر را بدرود گفتند. در این بین، اتفاقات خوبی هم برای ریچی رخ داده است که شاید مهم ترین آنها، پدربزرگ شدن او باشد. نیکول در ۱۱ ژانویۀ سال ۲۰۰۸ (یعنی همین امسال) صاحب یک فرزند دختر شد که نام او را Harlow Winter Kate Madden گذاشتند. جالب است بدانید که همسر نیکول، یعنی آقای Joel Madden، رهبر و خوانندۀ گروه Good Charlotte است.
امّا در مورد آهنگ Hello فقط می توانم بگویم که ساختۀ ۱۹۸۴ است و در قالب آلبوم Can't Slow Down عرضه شده است. زیرا گفتنی ها در مورد آن بسیار است و باید آن را از نزدیک تجربه و درک کرد. نکتۀ قابل توجه در مورد ترجمۀ این آهنگ این است که فراموش نکنیم که این حرفها، از زبان یک آفریقایی-آمریکایی بیان می شود. اگر با نحوۀ صحبت کردن "کاکا سیاه"ها آشنایی داشته باشیم، این موضوع کمک شایانی در درک بیشتر عقاید و بخصوص فرهنگ ترانه سرایی و ترکیب بندی جملاتشان به ماخواهد کرد.
HELLO سلام
I've been alone with you inside my mind I can see it in your eyes
I long to see the sunlight in your hair Cause I wonder where you are'
?Hello, is it me you're looking for
|
|
+ نوشته شده در
یکشنبه 18 فروردین1387ساعت 4:12 توسط H.R.K |
|
|
آه ! از دست این "فیل-تر".... اکنون باید به شکل شرم آوری، محتاط تر به فعالیّت ادامه داد... غیر ممکن یا غیر قابل تحمّل...؟.... مهم نیست ! به هر حال، فرصتی فراهم شد تا از توجّه و لطف شما دوستان عزیزم در این مدّت نهایت سپاسگزاری را بنمایم. به زودی یک پست دیگر خواهد آمد. دوستتان دارم
|
|
+ نوشته شده در
شنبه 10 فروردین1387ساعت 12:5 توسط H.R.K |
|
|
در سرتاسر جهان، کمتر کسی را سراغ داریم که آهنگ فراموش ناشدنی Still Got The Blues را نشنیده باشد. Robert William Gary Moore، خالق این اثر، گیتاریست فوق حرفه ای اهل ایرلند شمالی است. او در چهارم آپریل ۱۹۵۲ و در شهر Belfast آن کشور تولّد یافت. در طی دورۀ اولیۀ حرفه اش، با هنرمندان و گروههای مختلفی همکاری داشته است. از جمله Thin Lizzy و Colosseum II و Greg Lake و گروه Skid Row ( که موفق ترین گروه او بود ). امّا از سال ۱۹۷۳ و با انتشار آلبوم Grinding Stone، رسماً کار انفرادی با گروه مستقل خود را آغاز کرد.
اکثر کارهای ایشان به سبک Rock-Blues می باشد که در مجموع، شامل ۳۰ آلبوم ( از ۱۹۷۳ تا ۲۰۰۷ ) است. Still Got The Blues یکی از ۱۲ آهنگ مربوط به یکی از ۳۰ آلبوم گری مور به نام Ballads & Blues، محصول ۱۹۹۵ است. این آهنگ نیز همچون خیلی از دیگر کارهای او، برای دخترها و پسرهای جوان دهۀ ۹۰ میلادی، یادآور خاطرات عاشقانه و رمانتیک است. از دیگر شاهکارهای ایشان، می توان به آهنگ ( بدون کلام ) The Prophet از آلبوم Back To The Blues به سال ۲۰۰۱ اشاره کرد. همچنین، Parisienne Walkways و Empty Rooms و Friday On My Mind و Midnight Blues و Story Of The Blues و بسیاری از کارهای دیگر او را می توان در زمرۀ شاهکارهای Rock قرار داد.
STILL GOT THE BLUES
Used to be so easy to give my heart away But I found out the hard way There's a price you have to pay I found out that love was no friend of mine I should have known time after time
So long, it was so long ago But I've still got the blues for you
Used to be so easy to fall in love again But I found out the hard way It's a road that leads to pain I found that love was more than just a game You're playin' to win But you lose just the same
So long, it was so long ago But I've still got the blues for you
So many years since I've seen your face Here in my heart, there's an empty space Where you used to be
So long, it was so long ago But I've still got the blues for you
Though the days come and go There is one thing I know I've still got the blues for you
|
|
+ نوشته شده در
شنبه 22 دی1386ساعت 20:0 توسط H.R.K |
|
|
آهنگ Right Where It Belongs را گروه Nine Inch Nails در سال ۲۰۰۵ و در قالب آلبوم معروف With The Teeth ارائه داد. همانند دیگر آهنگ های این گروه، این آهنگ نیز چیزیست بین سبک های Alternative Rock و Industrial Rock . برای درک بهتر مفاهیم اشعاری که در ذیل ملاحظه خواهید فرمود، چه بهتر که در زمینۀ علوم فلسفی چیزهایی برای داشتن داشته باشیم. ممکن است تصوّر کنید که آقای Trent Reznor با خواندن این ترانه، قصد دارد شما را به پوچ گرایی دعوت نماید. اما به هر حال، این خاصیّت در همۀ دیگر آهنگهای NIN نیز مشاهده می شود.
در ضمن، شما دوست عزیز می توانید برای دانلود این آهنگ، مانند دیگر پست ها، از لینک انتهای پست استفاده نمایید.
Right Where It Belongs جایی که به آن تعلق دارد
See the animal in it's cage that you've built Are you sure what side you're on Better not look him too closely in the eye
Right where it belongs
What if everything around you
What if you could look right through the cracks
What if all the world's inside of your heart
What if everything around you
|
|
+ نوشته شده در
دوشنبه 19 آذر1386ساعت 1:22 توسط H.R.K |
|
|
NEIL YOUNG
Neil Percival Young ، متولّد ۱۲ نوامبر ۱۹۴۵ در شهر Toronto واقع در ایالت Ontario کشور کاناداست. پشتکار او در میان هنرمندان و هنردوستان، مثال زدنی است. خواننده، ترانه سرا، گیتاریست، پیانیست و کارگردان سینماست. عاشق اتومبیل های لوکس قدیمی ، زندگی به سبک سرخپوستی و عاشق بیابانهای آریزونای آمریکاست. تکنیکهای گیتار او، منحصر به فرد بوده و در ضمن، کلّی اسم مستعار هم دارد.
امّا گذشته از همه ی اینها، قصد دارم یکی از کارهای معروف او به نام Dead Man را معرفی کنم. به احتمال زیاد، فیلم Dead Man، اثر به یاد ماندنی Jim Jarmusch را دیده اید. این فیلم به سبک Acid Western و محصول ۱۹۹۶ میلادی می باشد.
نکته ی مهمّی که در مورد فیلم وجود دارد را نباید از یاد برد. و آن، همکاری هنرمندان نامی و بزرگی است که به جذابیّت، مفهوم و کیفیت فیلم و داستان کمک کرده اند. نویسندگی و کارگردانی شگرف آقای جیم جارموش ، در کنار هنرنمایی بازیگرانی همچون Jonny Depp ( در نقش William Blake ) و Gary Farmer ( در نقش Nobody )، به خوبی از عهده ی قرار دادن مخاطبان در حال و هوای غرب وحشی، بر آمده و در این میان، موزیک متن فیلم، که با ذوق و سلیقه ی Neil Young ساخته شده، داستان را از حیطه ی هنر هفتم فراتر برده و آن را در تاریخ سینما جاودانه می سازد.
آهنگی که در اینجا برای دانلود قرار داده شده، مربوط است به تیتراژ اوّل فیلم. همانطور که اشاره شد، ساخت این آهنگ و کّل موزیک متن فیلم، توسط نیل یانگ صورت گرفته. امّا بد نیست به این نکته هم اشاره کنم که صدایی که در حین اجرای آهنگ می شنوید، صدای مرد مرده ( یعنی Jonny Depp ) است که متن مربوط به حرفهای او را در ذیل ملاحظه می فرمایید.
DEAD MAN
.The ancient tradition that the world will be consumed in fire at the end of 6,000 years is true ,As I have heard from Hell ,The whole creation will be consumed and appear infinite and holy .Where as it now appears finite and corrupt .This will come to pass by an improvement of sensual enjoyment .But the first notion that man has a body distinct from his soul is to be expunged .This I shall do by printing in the infernal method .By corrosives which in Hell are salutary and medicinal .Melting apparent surfaces away and displaying with infinite which is hid ,If the doors of perception were cleansed Everything would appear to man as it is ...infinite
مردِ مرده
باور و عقیده ی کهنه ای که میگه: « دنیای ما، پس از سال ۶۰۰۰ میلادی، در میان آتشی مهیب، از پای در خواهد آمد» حقیقت داره.
اینطور که من از جهنّم بهم الهام شده، همه ی خلقت و موجودات، همانندِ سوخت، توی این آتیش، مصرف خواهند شد و بعد به صورت ابدی و مقدّس درمیان. در حالی که الآن داره ابدی و فاسد به نظر میاد.
مثل اینکه قراره، این رویداد، با پیشرفت و شکوفایی لذّات شهوانی مقارن باشه. ولی به نظر می رسه، فرضیه ای که می گه: « انسان، دارای یک روح در درون جسد خویش است » نقض بشه.
می تونم اینو با استفاده از یکی از تشریفات جهنّمی، اثبات کنم. با « ذقّوم »، که در جهنّم و برای « اهالی آتش »، مادّه ای مغذّی و شفابخش به حساب میاد. اونم وقتی که با خوردنش، کالبد و ظاهر بیرونیت ذوب میشه و جلوی پاهات می افته. اونجاست که می تونی ابدیت پنهان رو ببینی.
اگه دریچه های حسّی و ادراکی انسان، بی آلایش باشند، هر چیزی از دید اون، ابدی خواهد نمود.
دانلود آهنگ (گیتار سولو، نیل یانگ)
|
|
+ نوشته شده در
پنجشنبه 1 آذر1386ساعت 11:50 توسط H.R.K |
|
|
واژه ی Scorpion به معنی عقرب است که با شنیدن نام آن، خیلی ها به خود می لرزند. امّا این موجودات، در عرصه ی موسیقی Hard Rock و Heavy Metal ، جزو دوست داشتنی ترین ها به حساب می آیند. (Scorpions (Band در واقع، نام گروهی است که از قلب شهر Sarstedt در نزدیکی هانوفر و در کشور آلمان، سر بر آورد. قدمت این گروه به سال ۱۹۷۲ و زمانی که نخستین آلبوم خود را تحت عنوان Lonesome Crow عرضه نمودند، باز می گردد. از آن زمان تا به امروز، عقربهای آلمانی، ۲۰ آلبوم دیگر را روانه ی بازار کرده و روی هم رفته، تا کنون بیش از ۷۵ میلیون نسخه فروش داشته اند. نام این گروه را خیلی ها The Scorpions تصوّر می کنند. در حالی که عنوان صحیح آن Scorpions است. همانند اکثر گروههای موسیقی با سابقه، Scorpions هم تغییرات زیادی در تشکّل و اعضای گروه خود داده اند. امّا اعضای کنونی گروه عبارتند از: (Klaus Meine (Lead Vocals و (Matthias Jabs (Lead& Rhythm Guitars و (Rudolf Schenker (Lead & Rhythm Guitar and Backing Vocals و (Pawel Maciwoda (Bass و (James Kottak (Drums .
اوج شکوفایی گروه در دهه ی ۱۹۸۰ بود و آن هنگامی بود که ترانه های شاهکاری همچون Wind of Change و Rock You Like a Hurricane و No One Like You و Send Me an Angel و Still Loving You را به دنیای موسیقی تقدیم نمودند. جالب است بدانید که Scorpions یک شاهکار دیگر هم دارد به نام Maybe I Maybe You از آلبوم Unbreakable که استاد انوشیروان روحانی ( استاد مسلّم پیانو )، کار آهنگسازی آن را بر عهده داشته اند. در اینجا، ترجمه ای از آهنگ معروف Still Loving You را آماده کرده ام که امیدوارم انتخاب درستی بوده باشد. این ترانه، متعلّق است به آلبوم Love at First Sting که در سال ۱۹۸۴ انتشار یافت ( با صدای Klaus Meine و همخوانی Rudolf Schenker ).
Still Loving You هنوز هم دوستت دارم
Time, it needs time To win back your love again I will be there, I will be there Love, only love Can bring back your love someday I will be there, I will be there
Fight, babe, I'll fight To win back your love again I will be there, I will be there Love, only love Can break down the wall someday I will be there, I will be there
If we'd go again All the way from the start I would try to change The things that killed our love Your pride has built a wall, so strong That I can't get through Is there really no chance To start once again I'm loving you
Try, baby try To trust in my love again I will be there, I will be there Love, our love Just shouldn't be thrown away I will be there, I will be there
If we'd go again All the way from the start I would try to change The things that killed our love Your pride has built a wall, so strong That I can't get through Is there really no chance To start once again
If we'd go again All the way from the start I would try to change The things that killed our love Yes, I've hurt your pride, and I know What you've been through You should give me a chance This can't be the end I'm still loving you I'm still loving you, I need your love I'm still loving you
* یک خبر جالب* می توانید آهنگ مربوط به هر پست ( حتی پست های قبلی ) را در انتهای آن دانلود نمایید.
|
|
+ نوشته شده در
شنبه 26 آبان1386ساعت 23:15 توسط H.R.K |
|
|
به مناسبت فرا رسیدن هالووین باشکوه، بسیار مناسب دیدم که ترانه ی This Is Halloween را در این قسمت قرار دهم. معروفترین اجرای این ترانه، توسط گروه Marilyn Manson صورت گرفته که در واقع، آن را برای یک فیلم انیمیشنی به کارگردانی آقای Tim Burton در مورد Halloween ، کار کرده اند. این فیلم، The Nightmare Before Christmas نام دارد که هر ساله و در شب پیش از شب هالووین، جدیدترین بازسازیِ فیلم برای کودکان آمریکائی از تلویزیون پخش می شود. بازیگران این فیلم، در حقیقت شخصیتهای تخیلی ای هستند که ساکنین Halloween Town نامیده می شوند. بازیگر نقش اوّل هم، شخصیتی است به نام Jack Skellington که اهالی شهر هالووین، او را رهبر خود می دانند (صدای Jack را آقای Chris Sarandon در طول قصّه و آقای Danny Elfman در حین خواندن ترانه ها بر عهده دارند). او صاحب مزرعه ی کدوتنبل است. در این فیلم، Jack در صدد دستیابی به فرمولی است تا بتواند Christmas و Halloween را با اتفاقاتی غیرمنتظره، فجیع و خطرناک ادغام کند. اشعاری که در ذیل ملاحظه می فرمایید، مربوط به ویدئو کلیپِ ساخته شده برای اجرای گروه منسون است که به سال ۲۰۰۶ باز می گردد. این ویدئو کلیپ بارها برای مراسم افتتاحیه ی فیلم، در مجموعه ی Disneyland به نمایش گذاشته شد.
This Is Halloween
[سایه ی شبح بر روی سنگ قبر] [سایه ی سگ تایلندی بر روی سنگ قبر بعدی] [اشباح معلق و کدو تنبل] [ارواح و اشباح معلق در هوا] [جانور عجیب و غریبِ زیر تخت] [موجود ترسناکِ زیر پلکان] [جنازه ها در حال همخوانی] [خوناشام ها] [شهردار] [همخوانیِ مردگان] [دیوِ رنگارنگ، انسان گرگ نما و مرد ذوب شونده] [انسان گرگ نما] [پیرزن های جادوگر] [درختی که اسکلت های معدوم از آن آویزانند] [اسکلت های حلق آویز شده] [دلقکِ قصاب] [غولِ مخوف] [سایه ی جلّاد بر روی ماه] [همخوانیِ مردگان] [سه تا بچه ی مرده] [والدینِ بچه های مرده] [همخوانیِ اجساد] [شهردار] [همخوانیِ اجساد]
our man Jack is king of the pumpkin patch [همه با هم] [سه تا بچه ی مرده] [همه ی اهالی شهر]
|
|
+ نوشته شده در
سه شنبه 8 آبان1386ساعت 15:10 توسط H.R.K |
|
|
پسر جوانی را تصور کنید که پس از مدتها تلاش و آرزومندی، به معشوق خود دست یافته است. اما ناگهان احساس می کند که شیفتگی او نسبت به معشوقش به حدی است که خود را لایق او نمی داند. بصورت ناخودآگاه رفتار و حرکاتی ناهنجار از خود بروز می دهد تا بلکه این عدم لیاقت، توجیه شود. در عین حال، به هیچ وجه نمی خواهد او را از دست بدهد. حال، معشوقه اش بدون آنکه چیزی بگوید، او را ترک کرده تا شاید او را دوباره سالم و سرحال و در حالت عادی ببیند. پسر جوان اکنون به یک بیمار اختلال روانی تبدیل شده که کنترل کافی بر اعصاب خود ندارد.... ... و این وصف حال را آقای تام یورک ، خواننده ی گروه راک Radiohead با زیبایی غیر قابل وصفی، به اجرا در می آورد.
CREEP
When you were here before Couldn't look you in the eye You're just like an angel Your skin makes me cry You float like a feather, In a beautiful world I wish I was special You're so f#*king special
But I'm a creep I'm a weirdo ? What the hell am I doing here I don't belong here
I don't care if it hurts I want to have control I want a perfect body I want a perfect soul I want you to notice, When I'm not around Your so f#$king special I wish I was special
But I'm a creep I'm a weirdo ? What the hell am I doing here I don't belong here
She's running out again She's running out She runs runs runs
Whatever makes you happy Whatever you want You're so f#$king special I wish I was special
But I'm a creep I'm a weirdo
? What the hell am I doing here I don't belong here I don't belong here
|